مشيرى ( 1305 ) فريدون مشيرى ، فرزند ابراهيم ، در سال 1305 هجرى شمسى در تهران از مادر زاد و تحصيلات ابتدايى را در مشهد و دورهء متوسطه را در زادگاهش به پايان رسانيد . پدر مادرش ، مرحوم ميرزا جواد خان مؤتمن الممالك از شعراى بزرگ دورهء ناصرى بوده است و پدر و مادر مشيرى نيز هر دو اهل شعر و ادب و مطالعه بوده‌اند . فريدون از آغاز كودكى به شعر علاقه و دلبستگى داشت . ازآن‌پس كه خواندن و نوشتن آموخت به مطالعهء آثار حافظ و سعدى و فردوسى و نظامى پرداخت و اوقاتش بيشتر صرف دواوين شعر استادان شعر و ادب فارسى گشت و از دوران دبيرستان و سالهاى اول دانشگاه ، دفترى از غزليات و مثنويات خود ترتيب داد . آشنايى مشيرى با شعر نو و قالبهاى آزاد ، او را از ادامهء شيوهء كهن باز داشت ، اما راهى ميانه را برگزيد ، نه اسير تعصب سنت‌گرايان شد و نه مجذوب نوپردازان افراطى ؛ راهى را كه او برگزيد همان هدف نهايى بنيان گذاران شعر نو است ، به اين معنى كه او شكستن قالبهاى عروضى و كوتاه و بلند كردن مصراعها و استفادهء منطقى از قافيه را در قالب يا فرم پذيرفته و از لحاظ معنا و مفهوم نيز با نگرشى تازه به طبيعت و اشياء و اشخاص ، به شعرش چهره‌اى مشخص داده است . ردلف گلپكه ، نويسنده محقق سوئيسى ، در كتاب خود با عنوان نظرى دربارهء شعر فارسى معاصر ، دربارهء او مىگويد : « چنين به نظر مىرسد كه فريدون مشيرى چون معدودى از شاعران ، رسالت دارد به شكرانهء وسعت دانستگىاش و اطمينان و حساسيت در جمله‌بندىاش ، آن شكاف در واقع مصنوعى را كه در گذشتهء نزديك به سبب كشمكشهاى ميان به اصطلاح نوپردازان و سنت‌گرايان ايجاد شده ببندد » .